مقالات HSE, مقالات ایمنی حفاظت از بدن

آیین نامه وسایل حفاظت فردی، فصل‌ نهم‌ – حفاظت‌ پاها (گتر – کفش‌ – چکمه‌)

آیین نامه وسایل حفاظت فردی، فصل‌ نهم‌ - حفاظت‌ پاها (گتر - کفش‌ - چکمه‌)

یکی از راه های پیشگیری حوادث کارگری و بیماری های شغلی استفاده کارگران از وسائل حفاظت فردی مثل لباس کار، پیش بند، کلاه ایمنی، عینک حفاظتی، ماسک جوشکاری، ماسک ضد گرد و غبار و غیره می باشدکه می بایست با توجه به شغل کارگر و نیاز او به یک یا چند نوع وسیله حفاظتی انفرادی از طرف کارفرما تهیه و در اختیارشان قرار داده شود. بدیهی است کارگران نیز باید از وسائل حفاظت انفرادی که از طرف کارفرما تهیه می شود به هنگام انجام کار جهت جلوگیری از خطرات احتمالی استفاده کنند و عدم استفاده از آنها پیامدهای غیر قابل جبرانی مثل بریدگی دست، سوختگی دست و پا و حتی ضربه مغزی و فوت کارگر را به دنبال خواهد داشت . در این مقوله مشخصات هر کدام از وسائل حفاظت فردی کارگران و انواع کارهایی که هنگام انجام کار باید با استفاده از وسائل مذکور انجام دهند به ترتیب مورد بررسی قرار می گیرد.

آیین نامه وسایل حفاظت فردی، فصل‌ نهم‌ - حفاظت‌ پاها (گتر - کفش‌ - چکمه‌)

فصل‌ نهم‌ – حفاظت‌ پاها (گتر – کفش‌ – چکمه‌)

گترها

ماده‌ ۶۶: گترهای‌ حفاظتی‌ باید بطریقی‌ ساخته‌ شده‌ باشند تا در مواقع‌ ضروری‌ بتوان‌ فوراً آنها را از پا درآورد.

ماده‌ ۶۷: کارگرانی‌ که‌ از درختها، تیرها و ستون‌ها بالا می‌روند باید از گترهای‌ مخصوص‌ این‌ قبیل‌کارها که‌ نوع‌ آنها از طرف‌ وزارت‌کار تعیین‌ و تشخیص‌ داده‌ شده‌ باشد استفاده‌ نمایند.

ماده‌ ۶۸: گترهای‌ کارگرانی‌ که‌ با مواد مذاب‌ کار می‌کنند باید از پنبه‌ کوهی‌ یا سایر مواد مخصوص‌ که‌ در مقابل‌ حرارت‌ مقاومت‌ دارند ساخته‌ شوند. این‌ گترها می‌بایستی‌ تا زانو را پوشانیده‌ و کاملاً به‌ پاها بچسبد تا مانع‌ دخول‌ مواد مذاب‌ گردند.

ماده‌ ۶۹: کارگرانی‌ که‌ در معرض‌ ترشحات‌ جزیی‌ یا جرقه‌های‌ قوی‌ قرار می‌گیرند. یا با اشیاء برنده‌ و زبر کار می‌کنند باید از گترهایی‌ استفاده‌ نمایند که‌ از چرم‌ دباغی‌ شده‌ یا جنس‌ مقاوم‌ دیگری‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

ماده‌ ۷۰: کارگرانی‌ که‌ با تبر یا پتک‌ یا ابزار مشابهی‌ اشیایی‌ را خرد می‌نمایند باید از ساق‌ بند یا مچ‌ پیچ‌هایی‌ که‌ مقاومت‌ کافی‌ داشته‌ باشند استفاده‌ نمایند.

کفش‌ها و چکمه‌ها

ماده‌ ۷۱: کارگرانی‌ کارشان‌ روی‌ هم‌ گذاشتن‌ قطعات‌ چدنی‌ و یا قطعات‌ بزرگ‌ چوبی‌ و یا جابجا کردن‌ بارهای‌ فلزی‌ سنگین‌ و یا کارهای‌ مشابه‌ می‌باشند برای‌ حفاظت‌ انگشتان‌ پاها باید نوک‌ کفش‌های‌ آنها مجهز به‌ غلاف‌ باشد و یا از چکمه‌ حفاظتی‌ و یا کفش‌ حفاظتی‌ استفاده‌ نمایند.

ماده‌ ۷۲: کارگرانی‌ که‌ با مواد خورنده‌ از قبیل‌ اسیدها و مواد قلیایی‌ کار می‌کنند باید از کفش‌هایی‌ استفاده‌ نمایند که‌ از لاستیک‌ و یا از چرمی‌ که‌ به‌ منظور این‌ قبیل‌ کارها عمل‌ آمده‌ و یا از چوب‌ و یا از سایر مواد مخصوصی‌ که‌ در مقابل‌ مواد خورنده‌ فوق‌ مقاوم‌
هستند ساخته‌ شده‌ باشند.

ماده‌ ۷۳: کفش‌های‌ کارگرانی‌ که‌ با فلزات‌ و یا مواد داغ‌ یا خورنده‌ کار می‌کنند باید:

الف‌ – کاملاً به‌ پا و قوزک‌ پا چسبیده‌ باشند بطریقی‌ که‌ مواد مذکور فوق‌ به‌ داخل‌ کفش‌ نفوذ ننماید.

ب‌ – این‌ قبیل‌ کفش‌ها باید فاقد سوراخ‌های‌ بند کفش‌ بوده‌ تا مواد مذکور به‌ داخل‌ کفش‌ نفوذ ننماید.

ماده‌ ۷۴: چکمه‌های‌ حفاظتی‌ به‌ منظور حفاظت‌ انگشتان‌ یا باید دارای‌ نوک‌ فولادی‌ یا فلزی‌ دیگر باشد که‌ مقاومت‌ آن‌ از طرف‌ وزارت‌ کار تشخیص‌ داده‌ شده‌ باشد.

ماده‌ ۷۵: کفش‌های‌ کارگرانی‌ که‌ با برق‌ کار می‌کنند نباید فلز در آن‌ بکار رفته‌ باشد.

ماده‌ ۷۶: در کارگاه‌هایی‌ که‌ ایجاد جرقه‌ بروز خطری‌ را محتمل‌ باشد کفش‌های‌ کارگران‌ باید فاقد هر نوع‌ میخ‌ فلزی‌ باشد.

 

لینک کانال تلگرام ما

https://t.me/imensanaatiran_asaa

جهت دریافت مطالب آموزشی مربوط به ایزوها، استانداردها و ایمنی میهمان کانال تلگرامی ما باشید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *